مسئولیت‌پذیری
سهم خودش را می‌گوید، حتی وقتی تقصیر پخش است.
ساعت دو و پنجاه و پنج، کار بی‌صاحب روی میز لیلا است. حواله دادن آن به فروش یعنی «سهم خود را پاک می‌کنم.» عصر صاحب ندارد.
ساعت چهار و ربع در جلسه، انداختن تمام تقصیر به فروش یعنی «سهم خود را از صورتجلسه پاک می‌کنم.» تأیید دامنه از صورتجلسه پاک می‌شود.
گفتن اینکه صاحب عصر این کار من است، سهم را روشن می‌کند: «سهم خود را روشن می‌کنم.» در جلسه، گفتن اینکه تأیید دامنه هم با من بوده، سهم را قبل از توقف می‌گوید: «سهم را قبل از توقف می‌گویم.»
گفتن سهم بدون برداشتن کار، اعتراف است. ابتکار همان سهم را به یک شروع وصل می‌کند. ابتکار