پایداری

وقتی بار اول جواب نگرفت، همان کار را با راه تازه ادامه میدهد.
ساعت دوازده و نیم، فرم دسترسی یک بار رد شده. موکول کردن به صف خلوت فردا یعنی «با اولین نه رها میکنم.» کیان همانجا میماند.
ساعت دو و چهل پشت میز، ارجاع دوباره و رفتن از میز یعنی «با نهٔ بعدی رها میکنم.» پرونده عصر هم باز است.
بردن دوبارهٔ فرم با نام و اثر پرونده، همان کار را با راه تازه ادامه میدهد: «همان کار را با راه تازه ادامه میدهم.» پشت میز هم صاحب موقت همان پرونده را روی میز نگه میدارد: «همان پرونده را با راه تازه ادامه میدهم.»
پایداری ادامهٔ همان کار است. استقامت، جمع کردن خودت بعد از ضربه است تا بتوانی ادامه بدهی. استقامت
