مدیریت زمان
وقت کم را بین کار فوری و کار مهم قسمت می‌کند.
ساعت نه و ربع، جلسه ده دقیقهٔ دیگر تمام می‌شود. باز کردن هر سه موضوع یعنی «همه را فوری می‌دانم.» خروجی این ده دقیقه هیچ است.
ساعت چهار و نیم پشت میز، عقب انداختن تماس تا متن کامل یعنی «فوری و مهم را قاطی می‌کنم.» جملهٔ امروز به مشتری نمی‌رسد.
گذاشتن خروجی این ده دقیقه فقط روی بند امروز، وقت را قسمت می‌کند: «وقت را قسمت می‌کنم.» تا تماس فقط جملهٔ امروز نوشته می‌شود و نوبت عوض می‌شود: «نوبت را عوض می‌کنم.»
قسمت کردن وقت بدون انتخاب، فهرست است. تصمیم‌گیری همان وقت کم را به یک کار روشن بدل می‌کند. تصمیم‌گیری