دقت به جزئیات
اختلاف کوچک را قبل از اینکه گران شود می‌بیند.
ساعت یازده و سی و پنج، حسین فقط جمع کل را نگاه می‌کند. آزاد کردن ارسال روی جمع یعنی «ردیف را نمی‌خوانم.» ردیف سوم با انبار نمی‌خواند و به تماس می‌رود.
ساعت چهار و ده روی میز تحویل، کافی دانستن صفحهٔ اول یعنی «فهرست را با وعده تطبیق نمی‌دهم.» قلم جاافتاده در خبر مشتری می‌ماند.
خواندن ردیف سوم قلم به قلم، اختلاف را قبل از تماس پیدا می‌کند: «اختلاف را قبل از تماس پیدا می‌کنم.» صفحهٔ دوم را با وعدهٔ دیروز خواندن، جزئیات را قبل از ارسال می‌گیرد: «جزئیات را قبل از ارسال می‌گیرم.»
دیدن ردیف، اگر از بقیه جدا نشود، یک ایراد کلی است. تفکر تحلیلی همان ردیف را قابل‌بررسی می‌کند. تفکر تحلیلی